คนไกลบ้าน

posted on 18 Aug 2013 03:39 by likesnow in Poem directory Fiction, Diary, Idea
"แสงสว่างจากพระจันทร์ยามราตรี
กับกลิ่นอายน้ำค้างที่ตกกระทบใบไม้
ฉันได้ยื่นมือกางออกไป
หวังจะได้สัมผัสพระจันทร์สักครา
แต่แล้วก็ต้องก้มหน้าลงมา
ทำไมหนาอยู่ดีๆก็พลันคิดถึงบ้านเสียเหลือเกิน
คนทางโน้นเขาจะกำลังมองดวงจันทร์ดวงเดียวกับเรามั้ย
เขาสบายดีมั้ย  ใจฉันอยากรู้เสียเหลือเกิน
กินข้าวอิ่ม  นอนหลับดีหรือเปล่านะ
เขามีปัญหาอะไรทุกข์ใจหรือเปล่า
พระจันทร์จ๋า ฉันเพียงอยากเห็นรอยยิ้มของพวกเขา
ฝากดวงจันทราช่วยพัดพาความคิดถึงส่งถึงพวกเขา
คิดถึงเหลือเกินบ้านที่ไกลห่าง
รู้สึกอ้างว้าง หนาวเหน็บที่หัวใจ
ฉันขอฝากความคิดถึง  ความห่วงใย
ฝากดวงจันทร์ส่องสว่างให้เขาได้รับความรู้สึกฉันที"
(กวีพรรณนา)
 
Likesnow^^

Comment

Comment:

Tweet

Favourites