คนไกลบ้าน

posted on 18 Aug 2013 03:39 by likesnow in Poem directory Fiction, Diary, Idea
"แสงสว่างจากพระจันทร์ยามราตรี
กับกลิ่นอายน้ำค้างที่ตกกระทบใบไม้
ฉันได้ยื่นมือกางออกไป
หวังจะได้สัมผัสพระจันทร์สักครา
แต่แล้วก็ต้องก้มหน้าลงมา
ทำไมหนาอยู่ดีๆก็พลันคิดถึงบ้านเสียเหลือเกิน
คนทางโน้นเขาจะกำลังมองดวงจันทร์ดวงเดียวกับเรามั้ย
เขาสบายดีมั้ย  ใจฉันอยากรู้เสียเหลือเกิน
กินข้าวอิ่ม  นอนหลับดีหรือเปล่านะ
เขามีปัญหาอะไรทุกข์ใจหรือเปล่า
พระจันทร์จ๋า ฉันเพียงอยากเห็นรอยยิ้มของพวกเขา
ฝากดวงจันทราช่วยพัดพาความคิดถึงส่งถึงพวกเขา
คิดถึงเหลือเกินบ้านที่ไกลห่าง
รู้สึกอ้างว้าง หนาวเหน็บที่หัวใจ
ฉันขอฝากความคิดถึง  ความห่วงใย
ฝากดวงจันทร์ส่องสว่างให้เขาได้รับความรู้สึกฉันที"
(กวีพรรณนา)
 
Likesnow^^

“เมื่อคุณได้พบกับเหตุการณ์ร้ายๆ ขอให้คุณได้ขอบคุณมัน 

ขอบคุณที่ทำให้เราได้เข้มแข็งขึ้น

ขอบคุณที่ทำให้เรากล้าที่จะผ่านวัน วันหนึ่งที่เลวร้ายนั้นมาได้

ขอบคุณที่ทำให้ค่าที่เสียน้ำตาไป มีคุณค่า”

 

            ฉันเป็นคนหนึ่งที่มักขอบคุณวันร้ายๆที่ผ่านเข้ามา แล้วฉันก็ยังมีชีวิตอยู่ที่จะเริ่มต้นวันใหม่

            และแล้วฟ้าหลังฝนก็ทำให้ฉันได้ดีใจกับสิ่งที่ฉันเฝ้ารอมาทั้งชีวิต  นั่นคือ บทความฉันที่ได้เขียนจะถูกตีพิมพ์ ใน “นิตยสารคู่สร้างคู่สม”

          

            ฉันดีใจมาก ที่เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ฉันยังร้องไห้ให้กับเรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้น

แต่พอเริ่มวันใหม่  สัปดาห์ใหม่ กลับมีเรื่องที่ดีเกินคาดฝันเกิดขึ้น  

 

           บางคนอาจยอมจบชีวิตกับเหตุการณ์ร้ายๆ  จนไม่ได้อดทนที่จะรอวันงดงามข้างหน้า       

 

           ฉันขอบคุณเหตุการณ์ร้ายๆที่ทำให้ฉันผ่านมาได้  ให้ฉันได้พบเจอกับความฝันที่งดงามของฉันได้เป็นจริง^^ ไม่มีคำบรรยายใดๆที่จะบอกว่า ฉันที่ใจที่สุดในชีวิตเรื่องหนึ่งเลยก็ว่าได้

              บทความ 2 เรื่องนี้ฉํนเคยได้เขียนในบล็อกของฉันไว้แล้ว และฉันได้นำไปเขียนลงในบทความเรื่องที่ฉันได้ส่งไปคู่สร้างคู่สมด้วย^^

เรื่อง  บทเรียนอันล้ำค่า!

คุณเคยมั้ย  คนที่เรารักมากที่สุด  คือคนที่เราทะเลาะกับเค้ามากที่สุดเช่นกัน  แต่นั่นก็คือการที่ทำให้เราได้เข้าใจกันมากขึ้น  มากขึ้น  

    วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันทะเลาะกับคนที่ฉันรักมากที่สุด นั่นไม่ใช่แฟน  แต่เป็นพ่อ แม่ น้อง ครอบครัวของฉัน  ปัญหามันอาจไม่ได้ร้ายแรง   แต่ฉันแค่อยากบอกให้เขารับรู้  ไม่ได้คิดโกรธ  เกลียด  แม้ตอนแรกจะโกรธมาก  แต่พอเราได้ระบายให้ใครคนนึงฟัง เขาสอนเรา สอนให้เราไม่โกรธ  นั่นมันบาป  แต่ฉันแค่อยากบอกเขา ว่านั่นคือสิ่งที่ไม่ถูกต้อง   แต่แล้ว กลายเป็นฉัน กลายเป็นคนในครอบครัวฉันที่กลับรู้สึกไม่สบายใจกับคำพูดของฉัน  ฉันอาจผิดมากก ที่ทำให้เขาต้องเสียใจ  แต่ฉันก็รักเขามาก มากที่สุดเช่นกัน  เกลียดตัวเองจริงๆที่ไม่มีอะไรดี  ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีเลย ทั้งที่เขารักเรามากที่สุด  นี่เป็นบทเรียนล้ำค่าของฉันอีกบทเรียนนึง แล้วมันเป็นบทเรียนที่ทำให้เราได้รับรู้ความรู้สึกบางอย่างจากเขา

    ฉันอยากบอกทุกคนเลยว่า ไม่มีความรู้สึกไหน ความรักไหน ที่ยิ่งใหญ่ เท่าความรัก ความรู้สึกของคนในครอบครัวเรา  ฉันอยากบอกทุกคนว่า  เราแคร์ เราใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นๆได้  แต่ ที่สำคัญที่สุด คือเราต้องแคร์ความรู้สึกของคนในครอบครัวเราให้มากสุด  มันไม่มีอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าคำว่า "ครอบครัวของเรา" อีกแล้วว  นี่คือบทเรียนอันล้ำค่าที่สอนฉัน  ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องพูดคำว่าขอโทษอีกกี่ครั้ง แต่นี่ก็คงเป็นคำที่ฉันจะพูดกับครอบครัวของฉัน  มันเปรียบเหมือนคำว่า "ไม่เป็นไร"  ที่คนเรามักพูดแม้ว่าจะโกรธเกลียดมากเพียงใด เราก็ตอบเขาได้เพียงว่า  "ไม่เป็นไร"  

                                                                                                                                Likesnow T_T

 

 

“เรื่องบางเรื่อง  อาจ...” 

"เรื่องบางเรื่อง  อาจเล็ก      สำหรับใครบางคน  แต่  อาจยิ่งใหญ่สำหรับคนคนนึงก็เป็นไปได้

เรื่องบางเรื่อง  อาจดูตลก     สำหรับใครบางคน  แต่  อาจจะมีคนหนึ่งคนที่ดูว่ามันไม่ตลกก็เป็นไปได้

เรื่องบางเรื่อง  อาจมองว่านั่นคือความสุข  สำหรับใครบางคน แต่  อาจมองนั่นไม่ใช่ความสุขเลย

เรื่องบางเรื่อง  อาจดูไม่มีค่า  สำหรับใครบางคน แต่ อาจมีค่ามากสำหรับคนคนนึงก็เป็นไปได้"

   ทุกคนต่างร้อยพ่อพันแม่  มีความคิด มีการเรียนรู้ การรับรู้ ความรู้สึกที่แตกต่างกัน  คนบางคนอาจมองมุมบางมุมว่ามันเป็นเรื่องเล็ก ไม่เห็นต้องคิดมาก  แต่สำหรับอีกคนคนนึงแล้ว  เขาอาจมองมันเป็นเรื่องใหญ่  มองว่ามันสำคัญ  มองในมุมที่คุณอาจไม่เคยมอง  เช่นเดียวกับเขา  เขาก็อาจไม่ได้มองมุมเดียวกับที่คุณมองเช่นกัน 

   ฉันอยากบอกทุกคนว่า  ต่างคน ต่างที่มา  ต่างจิต ต่างใจ ต่างความรู้สึก ต่างการรับรู้  เราทุกคนจงเคารพในความคิดของแต่ละคน  พยายามมองความคิดของแต่ละคนให้ลึก มองให้มันหลายๆมุม  แล้วผลเสีย มันจะไม่ตามมา      ไม่ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายนึงที่เจ็บปวด เพราะ การพูด การกระทำของเรา  ขอเพียงลองมองในมุม และ องศาที่ต่างไป คุณจะรู้ว่าคนเรา มีหลายมุม หลายองศา ที่เราต้องพยายามเข้าใจ 

     เรื่องนี้เป็นบทเรียนอันล้ำค่าสำหรับฉันมาก  มันสอนให้ฉันรู้ว่า แคร์ใครก็แคร์ได้  แต่แคร์ครอบครัวเราสำคัญที่สุด  ยังสอนให้รู้ว่าเรามีมุมมอง มีองศาที่แตกต่างกันทางความคิด ความรู้สึก  เรื่องนึ้ถึงแม้มันจะเจ็บปวดกันทั้งครอบครัว      แต่นี่ก็คือบทเรียน ที่สอนให้คนอายุ 20 ปีอย่างฉันเรียนรู้ และจะไม่มีวันลืมมันได้เลย  มันจะเป็นครูที่สอนให้ฉันจำเรื่องราวเหล่านี้  ว่าเราจะไม่ทำมันอีก  มันอาจเป็นภาพความทรงจำที่ไม่สวย  แต่มันก็จะตราตรึงใจฉันไม่มีวันจางเช่นกัน

                             Likesnow T_T

 

หัวบทความที่ถูกตีพิมพ์ใน "หนังสือคู่สร้างคู่สม"

ชื่อ “ลืมคำว่า “ครอบครัว”? คุณเคยมั้ย! 

ซึ่งจะถูกตีพิมพ์ในฉบับ วันศุกร์ที่ 26 กรกฏาคม 2556 นี้ ฝากเพื่อนๆติดตามด้วยนะค้าCool

 

 

หากเราโดนปฏิเสธ

posted on 13 Jun 2013 00:22 by likesnow in Encourage directory Fiction, Diary, Idea
วันนี้ขอแชร์ Case Study ที่น่าสนใจเรื่องนึง
 
             ฉันเป็นคนหนึ่งที่อารมณ์แบบถ้าได้รับการปฎิเสธบางเรื่องก็อาจจะรู้สึกแย่  
หรือ   คนไหนที่กำลังสมัครหางานแต่กลับถูกปฎิเสธหลายครั้ง
 
            อาจารย์ที่สอนการตลาด ฉันในวันนี้ได้ยกเคสของต่างประเทศมา คือ มีผู้ชายคนหนึ่งเขายากจน ต้องดิ้นรนหางานหาเงินเอง เขาเลือกที่จะขายประกัน  ตอนนั้นเขาเป็นเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งเองที่ดิ้นรนเลี้ยงตัวเอง  เขาตระเวนเคาะไปแต่ละบ้าน แต่ทุกบ้านกลับตอบกลับเขาว่า "NO" "NO" "NO" "NO" "NO" "NO" "NO"  ตอบอย่างงี้ไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยบ้าน  แต่บ้านไหนที่ตอบ "Yes"  นั่นคือ สวรรค์ของเค้า ที่ทำให้เขามีแรงคิดที่จะสู้ต่อไปได้อีกหลายวัน
 
 (ฉันจำชื่อเขาไม่ได้นะ) Tongue out 
 
           แต่เขาพูดประโยคเด็ดไว้ว่า "สำหรับผม  การถูกปฏิเสธเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผม  แต่ถ้ามีใครที่ตอบตกลงผมสักคน นั่นคือ สิ่งที่ยิ่งใหญ่สำหรับผมแล้วละ  แล้วคุณละ โดนปฏิเสธสักกี่ครั้งกัน แค่นี้ท้อแล้วเหรอ"
 
           ปัจจุบันผู้ชายคนนี้ประสบความสำเร็จในชีวิต เพราะเขาไม่ย่อท้อ  กล้าที่จะสู้  อดทนที่จะฟันฝ่า
 
           เรื่องนี้ฉันก็เอามาแชร์  เผื่อใครที่อาจทำอาชีพเซลล์แมน หรือ ใครที่กำลังสมัครแล้วโดนปฏิเสธ จนรู้สึกแย่ รู้สึกท้อ  ก็ลองดูเคสนี้ก็ได้นะค้าา  เราเป็นกำลังใจให้ทุกคน รวมถึงตัวเองด้วย ฮ่าๆๆๆCool
  1.           อย่าให้ความโกรธเข้าครอบงำ จนพาลใส่คนอื่น เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย    
  2.           อย่ามัวพูดว่าเดี๋ยว  เดี๋ยวทำ เดี๋ยวไป เดี๋ยวจัดการ เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  3.           อย่ามัวขี้เกียจ   เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  4.           อย่าเอาแต่หวังพึ่งคนอื่น  เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  5.           อย่าเอาแต่ห่วงคนอื่น  เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  6.           อย่ารักคนอื่น จนลืมรักตัวเอง  เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  7.           อย่าแคร์ใครมาก จนตัวเองเจ็บ  เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  8.           อย่ารักฉันมาก เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  9.           อย่าห่วงฉันมาก  เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย
  10.           อย่าเอาใจใส่ ดูแลฉันมาก เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัย

                เนี่ยแหละ 10 ข้อ  อย่า... เดี๋ยวมันจะติดเป็นนิสัยนะ อิอิEmbarassedWink

edit @ 7 Jun 2013 02:59:29 by Likesnow

กลอนความคิดถึงแด่เพื่อน

posted on 10 May 2013 21:38 by likesnow in Poem directory Fiction, Diary, Idea
"มันบังเอิญ            หรือพรหมลิขิต
ที่ประสิทธิ์            ประสานให้เจอเธอ
มันดูตลก             จริงจริงนะเออ
จนวันที่เธอ          และฉันได้สนิทกัน
แต่ละวัน              ต่างเรียนรู้กันและกัน
ว่าเธอนั้น            แท้จริงเป็นเช่นไร
แต่ทำไม             ทำไมนะนับวันยิ่งหลงใหล
หลงใส่ใจ            หลงในเสน่ห์เธอ
จนวันนี้               ที่เราต่างได้พบเจอ
ฉันขอบคุณ         มากนะเธอที่ได้เป็นเพื่อนกัน"  Embarassed
 
 
         กลอนนี้มอบความคิดถึงให้กับเพื่อนสนิทที่เราได้พบกันCool

Favourites